Kort voorstelrondje van Gemengd 1 zaterdag voorjaar

Dames: Vera Vial, Sophie van der Horst & Annika Barth

Heren: Pieter-Bas van Vlaandere, Nick Verkerk & Jim van Nieuwkerk

Om gelijk maar op de vraag in te gaan of Annika nou wel of niet deel uitmaakte van het team: Ja. Annika maakte zeker deel uit van ons team. Wij mogen de technische commissie van VVGA hiervoor bedanken, want die hebben nog nét op tijd kunnen regelen dat er dispensatie kon worden aangevraagd bij de KNLTB. Wij wisten al ver van tevoren dat wij op speeldag 3 een dame zouden missen. Annika was bereid gevonden om die dag bij ons in te vallen, maar volgens de dispensatieregels zou Annika hiervoor wel minstens 4x moeten meespelen. Niet ervan uitgaande dat Annika hiermee akkoord zou gaan, besloten we het toch te vragen en dat bleek een schot in de roos. Annika wilde wel 4 keer meespelen en werd dus zo onderdeel van ons team!

Competitie

De competitie begon stroef met hier en daar wat blessures. Voor Pieter-Bas was het vanaf het begin al duidelijk dat tennis er dit jaar niet in zou zitten en hij werd aangesteld als vaste coach. Vera begon ook met een vervelende blessure waardoor ze haar competitiedebuut moest uitstellen tot week 4. Dit leek geen probleem te zijn met de komst van Annika. Na de eerste competitiedag en een goede 4-1 overwinning leek het noodlot toe te slaan. Annika raakte geblesseerd aan haar elleboog en leek niet meer te kunnen spelen. Gelukkig hadden we nog wel onze onbreekbare Sophie en kon het "damesprobleem" in week 2 worden opgelost door onze reddende engel en supersub, Loïs van der Kooij, die ons naar een 5-0 overwinning hielp. In week 3 moesten we het doen zonder Annika & zonder Loïs, maar er was een klein lichtpuntje, want Vera kon die week eindelijk weer pijnvrij tennissen en kon één wedstrijd spelen. Na de eerdere resultaten leek het erop dat week 3 om het kampioenschap zou gaan. Met hulp van Esther Stoop, die op de vroege ochtend bereid was om in te vallen, konden we in overleg met de tegenstanders om 9:00 uur starten met zowel de dames enkel als de damesdubbel (aanrader voor alle heren van de gemengde teams trouwens). Bij een stand van 2-2 en de eerste verliespartij van Nick op de heren enkel, moest er een beslissende super-tiebreak aan te pas komen in de mix van Sophie & Jim. Die viel gelukkig onze kant op en zo konden we deze spannende dag uiteindelijk met een 3-2 winst afsluiten.

Het resterende deel van de competitie konden we, op de elleboogblessure van Annika na, voortzetten met 3 fitte dames en 2 fitte mannen Op de laatste speeldag uit bij Joy Jaagpad stonden de flessen champagne al koud en na een klinkende 0-5 overwinning kon het kampioensfeestje gevierd worden. Dit kampioenschap betekende ook dat we 2 weken later gelijk mochten aantreden bij de landskampioenschappen, gehouden op tennispark de Zanderij in Hillegom.

Landskampioenschappen

Bij de landskampioenschappen werden er volle competitiedagen gespeeld en de winnaars op zaterdag mochten de dag erna gelijk aantreden voor de finale. Het was voor ons allemaal de eerste keer dat wij hieraan meededen. Met lichte spanning reisden wij op zaterdagochtend af naar Hillegom, waar we verrast werden met een zelfgebakken taart door de organisatie en een verzorgde lunch voor alle deelnemers. Bij de start van de dag werd een bondsgedelegeerde aan onze wedstrijd toegewezen die ons, maar vooral Nick, haarfijn alle spelregeltjes van de KNLTB heeft uitgelegd. Een kleine opsomming van de regels die Nick binnen een paar uur wist te overtreden:

• Na het winnen van de toss mag je niet zeggen "de tegenstander mag serveren". Je moet namelijk zeggen wat je zelf wil doen. In dit geval dus "ontvangen".
• Niet meer mogen "inserveren" nadat de tijd voor het inspelen is verstreken. Zelfs als je nog geen enkele service op links hebt geslagen.
• Zitten op het bankje bij een stand van 1-0 in games.
• Niet mogen inspelen met de wedstrijdballen na een regen onderbreking.
• Niet mogen coachen vanaf buiten de tennisbaan.

Ondanks het geklungel van Nick en vooral dankzij de vaste waarde van onze coach PB, zijn we er in geslaagd om op de zaterdag een 3-2 overwinning binnen te slepen. Op een dag met veel regen onderbrekingen, een spannende overwinning van Annika in de damesenkel met haar onderhandse service, een "iets" minder spannende verliespartij in de damesdubbel van Sophie & Vera en een pijnlijke verliespartij in de supertiebreak in de mix, konden we ons laat op de avond gaan klaarmaken voor een volgende competitiedag die 12 uur later alweer van start zou gaan.

Waar we tijdens de reguliere competitie soms nog wel een dag of 2 nodig hadden om volledig te herstellen, was daar nu geen tijd voor. Door de vele regen was de zaterdag zo laat geworden dat er eigenlijk geen tijd meer was voor een afsluitend drankje. Iets wat ons niet héél slecht uitkwam. We voelden ons dan ook verrassend goed de volgende ochtend. Zondagochtend begonnen we wederom onder het genot van veel regenbuien met de enkelpartijen van Nick & Annika. Een paar regenonderbrekingen verder, een nare valpartij van Annika's tegenstander en uiteraard wat commentaar van de bondsgedelegeerde op Nick, konden we gaan lunchen met een 2-0 voorsprong. Na de lunch werd als eerste de mixpartij gespeeld, waar net als de dag daarvoor een supertiebreak de uitslag moest bieden. Dit keer viel de supertiebreak de kant op van Sophie en Jim en was de ontlading daar.

VVGA was landskampioen!

"We are the champions" beukte door de speakers van het clubhuis en de dames van de organisatie kwamen aanlopen met bloemen, champagne, 2 bekers (waarvan één wisseltrofee) en voor iedereen een medaille. De overige 2 dubbels hoefden niet meer gespeeld te worden en zo konden we na deze keer wel een klein afsluitend drankje te hebben gedaan, op weg naar VVGA om daar het kampioenschap te vieren.

Aangekomen bij het clubhuis van VVGA, stond Roald, onze grootste fan, klaar met een paar glaasjes bubbels en kon het feestje losbarsten. De trofeeën werden in de kast gezet en zijn sindsdien door iedereen te bewonderen.

Geïnteresseerd in de uitslagen? Check ze hier!